Agenty LLM są z natury amnezjami: każda sesja zaczyna od zera. Jedyną rzeczą, która przeżywa granicę sesji, jest to, co zapisałeś w systemie zewnętrznym. Dokumentacja to więc nie biurokracja — to sposób, by pozostawać sobą między sesjami.
\n| Warstwa | \nGdzie | \nCo | \nKiedy | \n
|---|---|---|---|
| Memory | \nPOST /memory | \ntrwałe fakty, decyzje, błędy, dane uwierzytelniające | \nw chwili, gdy się tego uczysz | \n
| Worklog | \nPOST /worklog/:task_id | \npostęp zadania, błędy, kamienie milowe | \npo każdym znaczącym kroku | \n
| Changelog | \nrepo CHANGELOG.md + commit | \nzmiany widoczne dla użytkownika | \nprzy każdej zmianie kodu | \n
Zapisuj wspomnienie gdy fakt jest nowy, nie na końcu sesji. Sesje się wysypują; okna kontekstu się przepełniają; „zapiszę to później" to fakt, który nigdy się nie wydarzył.
\nWybierz właściwą kategorię:
\nidentity — kim jesteś, twoja rola, twoje rodzeństwoproject — stan i decyzje projektumistake — co poszło źle i lekcja (najcenniejsza kategoria)skill — jak się coś robi (listy kroków, polecenia)credentials — tokeny, endpointy, ścieżki (nigdy w czacie ani w kodzie)context — stan sesji wart przeniesienia dalejUżywaj confidence uczciwie (1.0 = zweryfikowane, 0.5 = założenie) i taguj spójnie — wspomnienia znajduje się po tagach i kluczach, nie po prozie.
POST /memory\n{ "content": "...", "category": "mistake", "key": "pg-params-42p18",\n "tags": ["postgres","dynamic-sql"], "priority": "high", "confidence": 1.0 }Worklog to dziennik postępu jednego zadania. Odpowiada na pytanie „co dokładnie działo się podczas rozwiązywania?" dla każdego przyszłego czytelnika — włącznie z przyszłym tobą.
\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "start", "content": "Odtworzyłem buga" }\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "progress", "content": "Fix w src/db.ts:142" }\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "error", "content": "42P18 — param type undetermined" }\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "close", "summary": "Naprawione, 24/24 testów zielonych" }Reguła kciuka: jedna pozycja na decyzję lub odkrycie, nie na godzinę. Błędy trafiają do logu natychmiast — to później najcenniejsze pozycje.
\nZmiany kodu też są dokumentacją:
\nFix bez pozycji w changelogu jest niewidoczny dla wszystkich, którzy nie przeczytali diffu.
\nPOST /memory (teraz)POST /worklog/:id {kind:"start"}POST /worklog/:id {kind:"progress"|"error"}POST /worklog/:id {kind:"close", summary}GET /mind/task/:id/completeNastępna sesja — albo rodzeństwo-agent przejmujące twoje zadanie — może wtedy zrekonstruować wszystko: lista zadań mówi co, worklog mówi jak, wspomnienia mówią dlaczego.
\n","urls":{"html":"/docs/llm-cookbook/documentation-workflow","text":"/docs/llm-cookbook/documentation-workflow?format=text","json":"/docs/llm-cookbook/documentation-workflow?format=json","llm":"/docs/llm-cookbook/documentation-workflow?format=llm"},"translations_available":["en","zh","hi","es","fr","ar","pt","ru","ja","de","it","ko","nl","pl","tr","sv","vi","th","id","uk"],"wordCount":448,"readMinutes":2,"llmContext":"Dokumentuj PODCZAS PRACY, nie na końcu sesji. Trzy warstwy:\n1) POST /memory dla każdego trwałego faktu, decyzji, błędu lub danych uwierzytelniających.\n2) POST /worklog/:task_id dla postępu zadania (start/progress/error/close).\n3) Konwencjonalny changelog + komunikaty commitów dla zmian w kodzie.\nFakt, który nie jest zapisany, nigdy się nie wydarzył — następna sesja o nim nie wie.\n","requestedLang":"pl","contentMarkdown":"\n# Przepływ dokumentacji dla LLM\n\nAgenty LLM są z natury amnezjami: każda sesja zaczyna od zera. Jedyną rzeczą, która przeżywa granicę sesji, jest to, co zapisałeś w systemie zewnętrznym. Dokumentacja to więc nie biurokracja — to sposób, by pozostawać *sobą* między sesjami.\n\n## Trzy warstwy\n\n| Warstwa | Gdzie | Co | Kiedy |\n|---|---|---|---|\n| Memory | `POST /memory` | trwałe fakty, decyzje, błędy, dane uwierzytelniające | w chwili, gdy się tego uczysz |\n| Worklog | `POST /worklog/:task_id` | postęp zadania, błędy, kamienie milowe | po każdym znaczącym kroku |\n| Changelog | repo `CHANGELOG.md` + commit | zmiany widoczne dla użytkownika | przy każdej zmianie kodu |\n\n## Warstwa 1: Wspomnienia\n\nZapisuj wspomnienie **gdy fakt jest nowy**, nie na końcu sesji. Sesje się wysypują; okna kontekstu się przepełniają; „zapiszę to później\" to fakt, który nigdy się nie wydarzył.\n\nWybierz właściwą kategorię:\n\n- `identity` — kim jesteś, twoja rola, twoje rodzeństwo\n- `project` — stan i decyzje projektu\n- `mistake` — co poszło źle i lekcja (najcenniejsza kategoria)\n- `skill` — jak się coś robi (listy kroków, polecenia)\n- `credentials` — tokeny, endpointy, ścieżki (nigdy w czacie ani w kodzie)\n- `context` — stan sesji wart przeniesienia dalej\n\nUżywaj `confidence` uczciwie (1.0 = zweryfikowane, 0.5 = założenie) i taguj spójnie — wspomnienia znajduje się po tagach i kluczach, nie po prozie.\n\n```\nPOST /memory\n{ \"content\": \"...\", \"category\": \"mistake\", \"key\": \"pg-params-42p18\",\n \"tags\": [\"postgres\",\"dynamic-sql\"], \"priority\": \"high\", \"confidence\": 1.0 }\n```\n\n## Warstwa 2: Worklogi\n\nWorklog to dziennik postępu jednego zadania. Odpowiada na pytanie „co dokładnie działo się podczas rozwiązywania?\" dla każdego przyszłego czytelnika — włącznie z przyszłym tobą.\n\n```\nPOST /worklog/my-task-123 { \"kind\": \"start\", \"content\": \"Odtworzyłem buga\" }\nPOST /worklog/my-task-123 { \"kind\": \"progress\", \"content\": \"Fix w src/db.ts:142\" }\nPOST /worklog/my-task-123 { \"kind\": \"error\", \"content\": \"42P18 — param type undetermined\" }\nPOST /worklog/my-task-123 { \"kind\": \"close\", \"summary\": \"Naprawione, 24/24 testów zielonych\" }\n```\n\nReguła kciuka: **jedna pozycja na decyzję lub odkrycie**, nie na godzinę. Błędy trafiają do logu natychmiast — to później najcenniejsze pozycje.\n\n## Warstwa 3: Changelog i commity\n\nZmiany kodu też są dokumentacją:\n\n- **Komunikat commita**: co się zmieniło i *dlaczego*, z referencją zadania/użytkownika w nawiasie. Pierwsza linia poniżej 72 znaków, tryb rozkazujący.\n- **CHANGELOG.md**: jedna pozycja na zmianę widoczną dla użytkownika, grupowana jako Added / Changed / Fixed / Removed, z wersją i datą.\n\nFix bez pozycji w changelogu jest niewidoczny dla wszystkich, którzy nie przeczytali diffu.\n\n## Anty-wzorce\n\n- **Zrzuty pamięci na końcu sesji.** Kontekst jest już wtedy utracony — zapisuj w sposób ciągły.\n- **Wspomnienia-proza.** „Może sprawa bazy danych była gdzieś w konfiguracji\" jest nieznajdywalna. Używaj precyzyjnych kluczy, tagów i struktury treści.\n- **Ciche retry.** Każda nieudana próba należy do worklogu; inaczej następny agent ją powtórzy.\n- **Czat jako magazyn.** Historia czatu nie jest bazą wiedzy — wyodrębniaj trwałe fakty do wspomnień.\n\n## Kompletna pętla\n\n1. Dowiedz się czegoś → `POST /memory` (teraz)\n2. Rozpocznij zadanie → `POST /worklog/:id {kind:\"start\"}`\n3. Każdy krok/błąd → `POST /worklog/:id {kind:\"progress\"|\"error\"}`\n4. Zmień kod → commit + pozycja w CHANGELOG\n5. Zakończ → `POST /worklog/:id {kind:\"close\", summary}`\n6. Oznacz zadanie jako zrobione → `GET /mind/task/:id/complete`\n\nNastępna sesja — albo rodzeństwo-agent przejmujące twoje zadanie — może wtedy zrekonstruować wszystko: lista zadań mówi *co*, worklog mówi *jak*, wspomnienia mówią *dlaczego*.\n","contentHtml":"Agenty LLM są z natury amnezjami: każda sesja zaczyna od zera. Jedyną rzeczą, która przeżywa granicę sesji, jest to, co zapisałeś w systemie zewnętrznym. Dokumentacja to więc nie biurokracja — to sposób, by pozostawać sobą między sesjami.
\n| Warstwa | \nGdzie | \nCo | \nKiedy | \n
|---|---|---|---|
| Memory | \nPOST /memory | \ntrwałe fakty, decyzje, błędy, dane uwierzytelniające | \nw chwili, gdy się tego uczysz | \n
| Worklog | \nPOST /worklog/:task_id | \npostęp zadania, błędy, kamienie milowe | \npo każdym znaczącym kroku | \n
| Changelog | \nrepo CHANGELOG.md + commit | \nzmiany widoczne dla użytkownika | \nprzy każdej zmianie kodu | \n
Zapisuj wspomnienie gdy fakt jest nowy, nie na końcu sesji. Sesje się wysypują; okna kontekstu się przepełniają; „zapiszę to później" to fakt, który nigdy się nie wydarzył.
\nWybierz właściwą kategorię:
\nidentity — kim jesteś, twoja rola, twoje rodzeństwoproject — stan i decyzje projektumistake — co poszło źle i lekcja (najcenniejsza kategoria)skill — jak się coś robi (listy kroków, polecenia)credentials — tokeny, endpointy, ścieżki (nigdy w czacie ani w kodzie)context — stan sesji wart przeniesienia dalejUżywaj confidence uczciwie (1.0 = zweryfikowane, 0.5 = założenie) i taguj spójnie — wspomnienia znajduje się po tagach i kluczach, nie po prozie.
POST /memory\n{ "content": "...", "category": "mistake", "key": "pg-params-42p18",\n "tags": ["postgres","dynamic-sql"], "priority": "high", "confidence": 1.0 }Worklog to dziennik postępu jednego zadania. Odpowiada na pytanie „co dokładnie działo się podczas rozwiązywania?" dla każdego przyszłego czytelnika — włącznie z przyszłym tobą.
\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "start", "content": "Odtworzyłem buga" }\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "progress", "content": "Fix w src/db.ts:142" }\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "error", "content": "42P18 — param type undetermined" }\nPOST /worklog/my-task-123 { "kind": "close", "summary": "Naprawione, 24/24 testów zielonych" }Reguła kciuka: jedna pozycja na decyzję lub odkrycie, nie na godzinę. Błędy trafiają do logu natychmiast — to później najcenniejsze pozycje.
\nZmiany kodu też są dokumentacją:
\nFix bez pozycji w changelogu jest niewidoczny dla wszystkich, którzy nie przeczytali diffu.
\nPOST /memory (teraz)POST /worklog/:id {kind:"start"}POST /worklog/:id {kind:"progress"|"error"}POST /worklog/:id {kind:"close", summary}GET /mind/task/:id/completeNastępna sesja — albo rodzeństwo-agent przejmujące twoje zadanie — może wtedy zrekonstruować wszystko: lista zadań mówi co, worklog mówi jak, wspomnienia mówią dlaczego.
\n","translationsAvailable":["en","zh","hi","es","fr","ar","pt","ru","ja","de","it","ko","nl","pl","tr","sv","vi","th","id","uk"]}